Judge Joyce: Hoe Murphy’s Law uiteindelijk toch geen roet in het eten gooide

Foto: Joyce Lie

22 september 2018, Amsterdam – Ik, verbalisant Lex, bevond mij in uniform gekleed en met assistentiedienst belast, en zag op de openbare weg een manspersoon rijden waarvan zijn uitgeademde lucht riekte naar het inwendig gebruik van alcoholhoudende drank…  Ho! Wacht eens even! Dat is taal welke (oei!)  dié we niet willen horen vandaag. Niemand minder dan social media guru en bestuursrechter mr. Joyce Lie, beter bekend als Judge Joyce, kwam ons vandaag verblijden met haar bezoek. En dat was een groot succes!

Gaat het wel goed komen?
Voor een bestuur, of organisator, is het natuurlijk altijd spannend of alles goed gaat verlopen. Heb ik aan alles gedacht? Heb ik overal rekening mee gehouden? Meestal gaat zo’n dag goed en dan denk je: top gedaan weer. En dan heb je dagen zoals vandaag … iets met Murphy’s Law. Het begon al bij aankomst bij het studiecentrum. Denk je op tijd te zijn: afgezet! Helemaal hermetisch afgesloten met rood-wit politielint, allemaal politieauto’s en een politiehelikopter. Nou, daar moet toch wel wat gebeurd zijn dan? Er was dus geen mogelijkheid om bij het parkeerdek te komen van de OU. Dat wordt duur parkeren dan in de stad … En wat was er nu aan de hand? Er was een heuse handgranaat gevonden. De voorzitter meteen totaal in paniek, want het studiecentrum zal toch niet zijn ontruimd? Met dít doemscenario had men geen rekening gehouden. Snel op Facebook vermelden dat het hele Ijsbaanpad door een grote politiemacht is afgesloten.

Bron: @JudgeJoyce_

Het glazen muiltje
Eindelijk de auto geparkeerd, begint het te hozen. Nee toch, hè? Vervolgens vloekend en tierend door de hoosbui richting het studiecentrum. Eenmaal aangekomen, bleek het studiecentrum gelukkig niet ontruimd te zijn. Oh ja! We moesten nog een bestuursoverleg doen vóórdat de leden komen. Nou, dan rossen we dat bestuursoverleg er even doorheen en dan maar hopen dat er geen gekke dingen meer gebeuren. Inmiddels druppelen (letterlijk en figuurlijk) de leden binnen, maar nog geen Judge Joyce. Ze belde gelukkig op dat ze er bijna was, maar dat haar navigatie/kaart enorm tegenwerkte. Tja, dat kan natuurlijk gebeuren, vooral op zo’n dag. De voorzitter snel zijn locatie gedeeld en gelukkig was onze eregast op tijd binnen (op pleithakken)! Voor de deur heeft Judge Joyce nog even stiekem haar gympen omgewisseld voor hoge hakken, want tja, je moet er natuurlijk wel goed bijlopen als BR’er (Bekende Rechter). Een mevrouw zag dit tafereel plaatsvinden en zei tegen haar “Héél Zuidas, dit!” Welkom in Amsterdam, Joyce. 😉

Enorme explosie
Eindelijk was het zover. Iedereen zit, sommigen een beetje nat, anderen kijken wat angstig naar achter of er niet ergens een handgranaat afgaat en ineens… BOEM! Een enorme klap. Nou is het gebeurd; die gevonden handgranaat is afgegaan! Of toch niet? Gelukkig was het een lid die met koffietafel en al ondersteboven was gevallen. Nou ja, niet gelukkig voor het lid natuurlijk, maar het was in ieder geval geen explosie. Nou, zullen we dan eindelijk gaan beginnen?

Iedereen zit er eindelijk klaar voor: iedereen luistert vol aandacht.

Een rechter met een missie
Judge Joyce, een rechter met een missie. Ze heeft er haar missie van gemaakt om collega-rechters ervan te overtuigen dat vonnissen vooral bedoeld zijn voor de partijen die naar de rechter gaan. Zij moeten kunnen begrijpen wat de uitspraak inhoudt en moeten daar dan ook iets mee kunnen doen. En alles begint met begrijpelijk taalgebruik. Maar er is toch wel één doorn in het oog van Joyce en dat is het woord ‘welke’. Volgens Joyce moeten we dit woord met wortel en al uitroeien: stop de verwelking! Om collega-rechters aan te sporen hun vonnissen in begrijpbare taal te schrijven, is de Klaretaal bokaal in het leven geroepen. De rechter met het meest inspirerende en goed leesbare vonnis krijgt deze prestigeprijs mee naar huis. Inmiddels is deze wedstrijd uitgegroeid tot enorme proporties. Maar een succes is het zeker!

Niet te ingewikkeld doen, graag 😉

Judge Joyce
Haar strijd tegen de verwelking staat niet alleen centraal bij de Klaretaal bokaal, maar wordt vooral op social media ‘uitgevochten’. Onder het synoniem @JudgeJoyce_ probeert ze de rechtspraak toegankelijker te maken naar alle burgers toe. En daar is ze aardig in geslaagd, want ze heeft inmiddels bijna 18.000 volgers op Twitter. Dat is ook nog niet zo gek voor een rechter die met computers is opgegroeid en die zelfs nog met Netscape heeft gewerkt (sorry jeugd, maar dat is écht het oer-internet). Voor een juridisch gericht account heeft ze dus een enorm publiek en die wil ze dan ook bereiken door uitspraken met hen te delen. Ze probeert dan ook interessante of sprekende vonnissen te delen en de burger zo mee te nemen in de rechtspraak van onze democratie. En dat is een heel nobel streven. Het neusje van de zalm krijgt het predicaat #vonnisparels toegekend. Het loont om deze hashtag eens op te zoeken! Dat zijn vaak mooie overwegingen of rechters die ‘ten overvloede’ nog even helemaal los gaan op een van de partijen.

Bestuursrecht saai? “Écht niet”, aldus Judge Joyce.

Onze mascotte Lex was bij zijn eerste lezing. Hij vond het geweldig!

Bestuursrecht is niet saai!
Naast haar passie voor social media, is ze ook ‘gewoon’ bestuursrechter in het arrondissement Oost-Brabant. Zo behandelt zij zaken in het algemeen bestuursrecht, vreemdelingenrecht (geen asielrecht) en zaken die binnen het sociale zekerheidsrecht vallen. Het beroep van rechter is echt enorm divers en Joyce verwees dan ook naar het programma uit 2015 ‘Kijken in de ziel: rechters’ van de NPO. Hierin worden tien rechters geïnterviewd over hun beroep. Dit is een kijktip voor elke rechtenstudent. Een ding is in ieder geval duidelijk geworden: bestuursrecht is niet saai!  Zaken die gaan over een massagesalon waarbij onderzocht wordt of er nu wel of geen ‘happy end’ wordt aangeboden, zijn natuurlijk hilarische zaken (zie uitspraak ECLI:NL:RMBNE:2014:4742). Vooral als er een ‘spatonderzoek’ moet worden gedaan, waarbij het uiteindelijk niet om bloed ging, maar om iets héél anders. Hoezo, bestuursrecht is saai?!

Judge Joyce, bedankt!

Bedankt!
Na de buitengewoon interessante en leerzame lezing, was het tijd om Joyce het hemd van het lijf te vragen. De bijna 30 leden die aanwezig waren, schroomde dan ook niet om allerlei vragen te stellen.  Maar ook Joyce wist soms geboeid te raken en had dan zelf vragen voor het publiek. Zo ontstond een mooie dialoog. “Dit is echt een geweldige groep studenten. Ze zijn nieuwsgierig en hebben interessante vragen. Ik vond het héél leuk! Dank voor een mooie ochtend & middag”, aldus een enthousiaste Judge Joyce. Wij willen Joyce dan ook bedanken voor deze mooie ochtend/middag, waarbij de bijzondere turbulente start niets heeft afgedaan aan de dag zelf. De handgranaat was inmiddels weggehaald, de barricade van de politie was inmiddels opgeheven en de zon was gaan schijnen. Een prachtige dag!

Judge Joyce, bedankt voor dit interessante en inspirerende bezoek!

%d bloggers liken dit: